Po długim (zwanym według urzędasów) okresie bezrobocia nadchodzi dzień, w którym znowu zajmę ciepły(mam nadzieję) fotelik przy niziutkim biureczku.
AKT I
Na początku kilka statystyk:
9 miesięcy bezrobocia,
1 umowa o dzieło
1 prawie umowa o dzieło
1 umowa zlecenie
Najniższa zaproponowana pensja: 800 zł na stażu na umowę o dzieło - za trzy miesiące pracy - za miesiąc wychodziło niecałe 300. Jeszcze pensja od efektów.
Najwyższa zaproponowana..no cóż, chyba tam zacznę zaraz pracować :)
Branże: medialna, marketingowa PR i new business, gry komputerowe, testowanie, analizy, sekretarki, asystentura, staże (płatne), project management, festiwalowa koncertowa, muzyczna, nieruchomości- raz.
Wysłanych CV/zgłoszeń/maili: podejrzewam ponad 200 nie wszystko mam na mailach ani w rekrutacjach.
Rozmów: koło 20 (jak widać, bez szału)
Źródła informacji o pracy: portale pracy, raz tzw "targi pracy", Facebook, strony firm, znajomi
AKT II
Odmówiłam (specjalnie lub przypadkiem) cztery razy:
1. Gdy zaproponowano mi te 400 zł po 2 miesiącach pracy bez możliwości negocjacji (a jeść będę powietrze)
2.
Gdy uznałam, że nie podpiszę horrendalnie wysokiej kary umownej za
"przypadkową utratę" - a raczej zapytałam o punkty w umowie o poufności.
Dwie godziny przed podpisaniem umowy dowiedziałam się, że nie mam po co
przyjeżdżać.
3. Gdy pewnego dość ciężkiego dla mnie dnia (tuż
po pkt.2) zadzwonił do mnie rekruter a jak powiedziałam, że proszę o
telefon później, bo nie mogę rozmawiać i muszę się przygotować ciągnął
rozmowę jakby co najmniej garnki chciał mi sprzedać.
4. Gdy
podczas rozmowy skajpowej padło pytanie - ile jestem w stanie zrobić dla
pracy (lol) po czym okazało się, że aby zostać sekretarko-copywriterem
wymaga się ode mnie założenia działalności. Jak już mam zakładać firmę
to nie po to aby być zatrudnianą ale po to, aby zatrudniać.
AKT III
Najdziwniejsze pytania które mi zadawano (zostawiam bez komentarza):
- Ile jesteś w stanie zrobić dla pracy/pracodawcy?/ Jakich granic nie przekroczysz dla pracy?
- Jak jesteś skłonna poświęcić się dla pracy?
- Czy mówiłaś, że czegoś nie zrobisz?
- Dlaczego brała Pani udział w dodatkowych zajęciach poza pracą?
AKT IV
Szukanie pracy to najbardziej niewdzięczne zajęcie dla człowieka.
Potrafi doprowadzić do depresji, potrafi doprowadzić do znaczącego spadku samooceny, doprowadza do wycofania, zamknięcia w sobie i obudzenia demonów.
Doprowadza do tego, że masz wrażenie że trzy lata bycia "specjalistą" można sobie rozbić.
Powoduje czasem nudę a czasem wyzwala inicjatywy.
Bezrobocie przez tak długi okres pokazuje człowiekowi, albo jak niewiele jest wart, albo jak niewiele umie, albo jak bardzo ludzie są bezczelni albo jak bardzo w dupie mają innych.
AKT V
Wnioski (a raczej dramat):
1. Nie radzę chodzić na rozmowy w
tzw "Agencjach reklamowych" na staże - nie zapłacą nigdy. Szkoda czasu i
pieniędzy. Najwyższa kwota jaka mi zaproponowano na stanowisko copy -
1700 zł brutto - umowa o dzieło.
2. Warto popatrzeć, jak wygląda
budynek. Jeżeli firma szczyci się dobrymi efektami PR a jak wchodzi się
do budynku przez odrapane drzwi prosto do sekretiariato-pokoju...nie
polecam. Do tego warto obserwować mijanych pracowników. Jeżeli suną
gdzieś i są zmęczeni i nieszczęśliwi - ciężko, jeżeli robią pogaduchy -
niewiele się nauczysz, musi być wypośrodkowane.
3. Nie zgadzać
się na założenie działalności tylko po to, żeby zostać copywriterem
(ta...) sekretarką, asystentką. Argumentowałam to, że działalność
owszem, ale na swój rachunek i z dobrym pomysłem.
4. Nie
otrzymałam od UP żadnej sensownej rady, oprócz comiesięcznego (!) nakazu
zjawiania się w poniedziałek (bo przecież zgubię pani kartkę jak
przyjdzie pani w inny dzień a w poniedziałki to pani miejscowość
przychodzi). Profilowanie w UP to bzdura.
5. Targi pracy to
bezsensowne wydawanie pieniędzy jedynie na PR, poszłam z zestawem CV
wiosną na stadion narodowy. Okazało się, że nigdzie nie można zostawić
CV, odsyłają na strony internetowe a do tego chcą, abyśmy wypełniali nic
niewnoszące ankiety. Szukacie praktykantów na wakacje? Targi pracy? eee
co? Staż ? TARGI PRACY?
6. Chcę zawiesić bezrobocie - muszę w
UP zjawić się trzy razy - bo przecież przy umowie o dzieło musi być
data od do. Firma u której działałam podeszła super (dziękuję!)
7. Nie brać pracy, której się człowiek będzie wstydzić.
8. Firmy/rekruterz/HR dzwonią po miesiącu- dwóch od wysłania CV. O ile dzwonią.
9.
Nie iść w miejsce gdzie płacone jest jedynie za efekty a za darmo
buduje się bazę. Nie masz efektów, nie masz za telefon oni mają bazę i
nie muszą płacić.
10. Jeżeli firma szczyci się, że robi kampanie reklamowe dla gigantów z branży spożywczej itp. nie oznacza, że dobrze płaci.
11. Nie odzywają się po rozmowach, często jest tak, że już od razu wiedziałam, że się nie odezwą.
EPILOG
Pracuję już dwa tygodnie.
Po tygodniu w obecnej robocie dowiedziałam się, że jestem pozytywnym człowiekiem.
Podobno inaczej brzmię (jak zombie z rana).
Chce mi się różne rzeczy, uczę się rozmawiać z ludźmi, odgrzebuje zapomniane talenty/
Na powrót umiem zorganizować sobie czas, chociaż jeszcze nie ogarnęłam tematu jedzenia.
Jestem niewyspana, prawie wpadłam pod pociąg.
Wyszłam z domu.
I do tego nagle okazało się, że mam wybór pracy!
